Geboorte tweeling Amsterdam

In oktober werd ik benaderd door Shirley & Jeroen of ik de geboorte van hun tweeling wilde vastleggen. Hoe bijzonder, zwanger van een tweeling. Weliswaar in Drachten, niet echt in de buurt maar okey, wat is afstand? Tijdens het telefoon gesprek werd duidelijk hoe zwaar ze het had. Medisch gezien ging alles goed maar de ruimte in haar buik voor de 2 kindjes maakten het zwaar. We hadden een datum gepland voor een kennismakingsgesprek, ik kon dan niet alleen kennismaken met hen maar ook met hun dochtertje Donna. Bij aankomst was het ijs snel gebroken, een super leuk stel met een heerlijke kwebbelkous van 3 jaar. Donna vertelde dat ze ook zwanger was…van een 3-ling en dat ze af en toe schopte. We spraken de details door en het was afwachten tot het moment dat ik 24/7 standby zou staan. Ik regelde voor nood een back-up collega; Annemiek Kinneging van “Verwonder fotografie”

Shirley kreeg het zwaarder en de kans dat het eerder, dan normaal bij een tweeling, zou komen was groot. Niets was minder waar, met de kleintjes ging het goed en de laatste loodjes werden extra zwaar. Op 18 jan bericht: Shirley is opgenomen, 1 baby heeft te weinig vruchtwater en ze had nog geen ontsluiting, ze zou een ballon krijgen om dit op te wekken. De blijdschap was groot, eindelijk mochten de kleintjes komen en het zou niet lang meer duren voor ze de ukkies in hun armen mochten sluiten. De volgende ochtend; 7.10 uur een bericht dat de ballon eruit was en zijn werk heeft gedaan. 8.04 uur vliezen zijn gebroken en 2 cm ontsluiting. Shirley krijgt een infuus om de weeën op te wekken.

Ik ben ondertussen voor werk  naar Lelystad gegaan maar week geen seconde van mijn telefoon. Ik heb met iemand een gesprek en zie in mijn ooghoek een bericht van Annemiek voorbij komen: je moet NU gaan rijden….stress, ik lees ondertussen het bericht van Jeroen: Shirley heeft 7 cm ontsluiting….what? Ik gris mijn spullen bij elkaar, ren naar mijn auto en cross weg. Koud op de snelweg krijg ik wederom een bericht van Jeroen, 10cm…CRAP, nog 50 minuten rijden, gas erop…dit wil, nee…moet ik halen. Aangekomen bij het Nij Smellinghe ziekenhuis loop ik verkeerd, ik kom aan bij de poliklinieken en vraag naar de snelste route naar de verloskamers, mevrouw als u buitenom…. Nee, ik bedoel ECHT de snelste route binnendoor, ze begreep me. 12.05 uur: ik melde me aan de balie en mocht mee…..

Adrenaline op een hoogtepunt maar was op tijd. Geen tijd om te verliezen en geen tijd om te landen, direct starten. Shirley had het moeilijk, maar wat een power en zoooo beheerst. 12.14 het eerste kindje werd geboren, een gezonde dochter van 2973 gram met de mooie naam Jackie. Jackie werd op op de buik van haar mama gelegd, er was ontlading, geluk en enorme blijdschap.

Toen veranderde de sfeer, de weeën vielen weg maar ook de hartslag van het andere kindje. De gynaecoloog eiste stilte in de ruimte, we konden een speld horen vallen, geen hartslag waar te nemen. Wat er toen gebeurde was nauwelijks te bevatten. Paniek en tegelijkertijd kordaat handelen. Ik kijk Jeroen aan en zie de angst in zijn ogen, we hebben allemaal door wat er aan de hand is. Shirley wordt met hoge spoed door het team weggereden en Jeroen er achteraan. Helaas kon Jeroen niet bij de spoedsectio aanwezig zijn, hij had zijn pak nog niet aan. Uiteindelijk werd om 12.27 uur Carl met het gewicht van 2385 gram geboren…bijna 600 gram minder dan zijn zusje, hij heeft het moeilijk en maakt een lastige start maar hersteld ook snel. Jeroen komt enigszins beduusd terug en maakt zich zorgen om Shirley. Shirley ligt nog op de verkoever en we mogen er naar toe. Ik mag per hoge uitzondering mee, een emotioneel moment voor de ouders…de 2 kleintjes worden bij mama gelegd en krijgen hun eerste voeding.

Met Shirley gaat het goed, informeert ook hoe ik het ervaren heb…ik hou me een beetje op de oppervlakte maar ben goed geschrokken. Shirley maakt weer snel grapjes en zit binnen no-time, nog een beetje wauwsie van de narcose, rechtop in haar bed te bellen met de familie. Na een uur gaat het zo goed met Shirley en de kleintjes dat ze naar de afdeling mogen. Een bijzonder moment, het moment dat grote zus Donna met de familie bijna bij het ziekenhuis is om de kleintjes te ontmoeten. En daar is ze, trotse grote zus…eindelijk en voor altijd samen met haar broertje en zusje.

Ik kijk met grote dankbaarheid terug naar deze bijzondere dag én bijzondere mensen. Een prachtige tweeling met een hele lieve mooie grote zus! Jeroen & Shirley, ik wens jullie alle geluk, liefde en gezondheid met jullie mooie gezin…geniet van en met elkaar!
Liefs Evelien x

p.s. bij deze wil ik graag Annemiek nog extra bedanken. Ik heb jouw bijdrage als heel waardevol ervaren…nogmaals, dank je wel!

Geboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling FrieslandGeboortefotograaf Evelien Koote - tweeling Friesland


Leave a Comment